Rozświetlona jamato „dziennik sanatoryjny”, zapis doświadczenia choroby oparty w dużej mierze na osobistych przeżyciach unieruchomionego przez gruźlicę kręgosłupa autora, nie tylko odsłaniająca przed czytelnikiem niezwykłą wrażliwość i uważność względem świata zewnętrznego i własnego ciała, ale także uświadamiająca nam własną znikomość. Ta książka każe oglądać sny, uczucia, myśli, uruchamiać wyobraźnię, bawić się językiem. Fantazja odgrywa tu rolę elementu ocalającego od samotności w chorobie, oswajającego grozę zbliżającej się śmierci. Dzięki niej nicość można nazwać „wrażliwą”. Oniryczne wizje i surrealistyczne wycieczki języka łączą się z zapisem doświadczenia Blechera, odartym z fikcji, różne konwencje zostają połączone ze sobą, mogą współistnieć, bo…