Szukaj

Kultura

Poeta, pisarz, dramaturg i kompozytor. Autor tomów poetyckich, m.in. Dolna Wilda, Pałacyk Bertolta Brechta, Och, Mitochondria, Sztuka bycia niepotrzebnym, dramatów oraz kryminału osadzonego w środowisku gejowskim (Śmierć w darkroomie). Jest buddystą, mieszka w Krakowie

Zobacz wszystkie artykuły autora

Edward Pasewicz, „Czarne wesele”

Edward Pasewicz

Artykuł pojawił się w numerze: Oswajanie samotności

W Stacji: Literatura prezentujemy fragment najnowszej powieści Edwarda Pasewicza „Czarne wesele”. Tekst do przeczytania w papierowym wydaniu miesięcznika „Znak”. A oto krótki wywiad przeprowadzony z autorem.

Czego szuka Pan w literaturze?

Zaskoczenia. Nowych perspektyw, ale też kunsztu, języka, no i wyobraźni.
Przede wszystkim zaś opowieści. Historii jednostkowego życia, dzięki
czemu mogę chociaż przez chwilę być w skórze „innego”.

W jaki sposób Pan pracuje?Raczej długo. Często poprawiam. Przy pisaniu powieści najbardziej lubię etap poszukiwania materiałów, bo to zawsze jest przygoda….

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum

Pełny dostęp do wszystkich artykułów
Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
Archiwum numerów zawsze pod ręką

Rozpocznij prenumeratę

Masz już konto? Zaloguj się, aby kontynuuwać

Artykuł pojawił się w numerze: Oswajanie samotności

Może Cię zainteresować

Ilustracja w formie papierowego kolażu, jasne teksturowe tło. Profil uśmiechniętego mężczyzny jest zwrócony w prawą stronę. Twarz ma kolor ciemnego różu. Na głowie znajduje się czapka w biało-różowe paski. Za ucho wetknięte jest wieczne pióro. Ubranie ma kolor pomarańczowy

Kultura

Skąd brać pewność, że się żyje?

Mira Marcinów

Pisanie dziennika ma pomagać w porządkowaniu myśli, samorozwoju, redukowaniu stresu, ćwiczeniu się we wdzięczności czy stanowić rodzaj autoterapii. I choć na te wszystkie pozytywne wpływy journalingu można znaleźć dowody, to sama nie dla tych korzyści piszę dziennik

Mały rudzik siedzący na gałęzi drzewa, odwrócony bokiem w prawą stronę. Ptak ma pomarańczową pierś i gardło, szarawy brzuch oraz brązowo‑oliwkowy grzbiet. Tło jest jasnozielone, bez wyraźnych szczegółów

Kultura

My, ptasiary

Elżbieta Łapczyńska

Co birdwatching daje człowiekowi? Wyrywa mi się: NIC. To hobby, które nie ma w sobie nic rynkowo wartościowego. Nie wyrzeźbi sylwetki, nie poprawi kondycji. A jednak czuję, że wydarza się we mnie wówczas coś ważnego, coś, co mnie zmienia

Czarno‑biała fotografia przedstawiająca osobę siedzącą na drewnianym stołku w pracowni. Osoba siedzi bokiem, z jedną nogą opartą niżej, a jedną ręką spoczywa na kolanie. Ubrana jest w wzorzysty sweter, spodnie i buty na niskim obcasie. Obok niej znajduje się rozłożona drewniana drabina oraz fragment materiału lub rzeźby o nieregularnej powierzchni. W tle po lewej stronie widoczna jest stojąca rzeźba ludzkiej postaci bez rąk, ustawiona przy ścianie. Pomieszczenie ma jasne ściany i sufit z widocznymi belkami

Kultura

Zapamiętywanie ciała

Piotr Kosiewski

W tym roku przypada 100. rocznica urodzin Aliny Szapocznikow. Polskie państwo nie pomyślało jednak o tym, by uczynić ją patronką 2026 r. Jest ona jedną z najważniejszych postaci w polskiej sztuce XX w., ale jej prace sprawiały i nadal sprawiają kłopot

Animowany koniec światów — ilustracja

Kultura

Animowany koniec światów

Igor Kierkosz

Zasada praktycznie zawsze jest ta sama: jeśli w danym roku premieruje jakieś Ghibli, to prawie z automatu trafia do topki japońskich list sprzedażowych. Tak oto następuje przewrót na miarę kopernikańskiego: animacja zyskuje miano poważnego gatunku

Ostatni język — ilustracja

Kultura

Ostatni język

Karolina Cieślik-Jakubiak

Iljas Churi nigdy nie porzucił wiary we wspólnotowość. Została z nim także Palestyna. Nie jako flaga ani nazwa kraju w paszporcie, ale wcześnie ukuta tożsamość oparta na poczuciu wspólnoty oraz obowiązku opowiedzenia historii

Akademia Pisarska Znaku. Tańczący narrator — ilustracja

Kultura

Akademia Pisarska Znaku. Tańczący narrator

Paweł Goźliński

Można wybrać narratora jak krzesło – raz, dla komfortu i na zawsze. Można też potraktować go jak pierwszy krok w tańcu. Gdzieś między siedzeniem na krześle i tańcem leży różnica między tekstem, który tylko działa, a tekstem, który też żyje

Nie tylko córka — ilustracja

Feminizm dzisiaj

Nie tylko córka

Amelia Sarnowska

Decyzję o tym, czy jego nazwisko zostanie dziecku nadane czy nie, mógł podjąć tylko ojciec. Jeśli w akcie urodzenia Wandy nie figuruje nazwisko „Chełmońska”, stało się tak na wyraźne życzenie Józefa

Real love z telewizji — ilustracja

Kultura

Real love z telewizji

Katarzyna Czajka-Kominiarczuk

Codzienność w programach reality jest wyreżyserowana, ale dla widzów stanowi najciekawszą przestrzeń. Daje im odpowiedź na pytanie, jak pragnienie wielkiego uczucia połączyć z tym, że musi ono się osadzić we wspólnym mieszkaniu, pracowaniu, przeżywaniu zwykłych dni