Agamben w centrum swoich rozważań umieszcza dwie nader istotne kategorie: świadka i muzułamanina. Przewodnikiem zaś po rzeczywistości koncentracyjnej czyni więźnia Oświęcimia i zarazem znakomitego prozaika – Primo Leviego. Wespół z Michelem Foucaultem i Hannah Arendt Levi towarzyszy swojemu rodakowi w podróży, której celem jest nie tyle pogłębienie wiedzy o machinie hitlerowskiego terroru (w jego najróżniejszych postaciach), ale rozpoznanie transformacji zachodzących we wnętrzu ofiary pod wpływem olbrzymiego ciśnienia czynników zewnętrznych…