Szukaj

Polskie społeczeństwo

Redaktorka miesięcznika „Znak”, socjolożka, absolwentka MISH UJ. Przez rok studiowała na rzymskim uniwersytecie La Sapienza. Stypendystka Fulbrighta, laureatka grantu badawczego Narodowego Centrum Nauki. Napisała rozprawę doktorską Upamiętnianie społeczności żydowskich w byłych sztetlach we współczesnej Polsce....

Zobacz wszystkie artykuły autora

To tylko etykieta

Marta Duch-Dyngosz

luty 2012

Nie jest ważne, czy przedmiot nazywa się „edukacja seksualna” czy „wychowanie do życia w rodzinie”. Istotne są treści nauczania, a te w obowiązującej podstawie programowej nie zawężają przestrzeni dyskusji o seksualności i tematach z nią związanych. Nie znaczy to, że nie mamy, o czym rozmawiać i czego zmieniać.

Marta Duch-Dyngosz: Czy w polskich szkołach jest prowadzona edukacja seksualna?

Agnieszka Kozłowska-Rajewicz: Nie mamy przedmiotu o takiej nazwie, ale zagadnienia związane z edukacją seksualną są realizowane na lekcjach wychowania do życia w rodzinie, biologii i wiedzy o społeczeństwie.

Czy w zajęciach z wychowania do życia w rodzinie biorą udział wszyscy uczniowie?Niestety nie, ponieważ dość długo, do 2009 r., przedmiot ten był nieobowiązkowy i wymagał inicjatywy rodziców zapisania dzieci na lekcje. W nowej podstawie programowej mechanizm jest inny – zajęcia są obowiązkowe, ale na życzenie opiekunów…

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum

Pełny dostęp do wszystkich artykułów
Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
Archiwum numerów zawsze pod ręką

Rozpocznij prenumeratę

Masz już konto? Zaloguj się, aby kontynuuwać

Artykuł pojawił się w numerze: Michał Heller: Kulturę tworzą naukowcy

Może Cię zainteresować

Mama Pucia się nie złości — ilustracja

Nauka

Mama Pucia się nie złości

Agata Sikora

Tatom daje się prawo do odrobiny egoizmu, osobistej ambicji, przewrotności, głupoty – czyli cech i zachowań ludzkich. Matki przedstawia się natomiast jako istoty zawsze opiekuńcze, praktyczne, nieskończenie cierpliwe i nieustannie myślące o innych

Każdy coś ma — ilustracja

Polskie społeczeństwo

Każdy coś ma

Karolina Sulej

W kulturze przenikniętej inspiration porn osoba z niepełnosprawnościami jest po to, żeby pokazywać innym, czym jest życie – ale nikt się jej życiem nie interesuje

Nie tylko córka — ilustracja

Kultura i Sztuka

Nie tylko córka

Amelia Sarnowska

Decyzję o tym, czy jego nazwisko zostanie dziecku nadane czy nie, mógł podjąć tylko ojciec. Jeśli w akcie urodzenia Wandy nie figuruje nazwisko „Chełmońska”, stało się tak na wyraźne życzenie Józefa

Nie ma miłości na Tinderze — ilustracja

Polskie społeczeństwo

Nie ma miłości na Tinderze

Kamil Fejfer

Wcześniejsze pokolenia rozumiały, że partner nie będzie chodzącym ideałem. Tymczasem architektura aplikacji randkowych zasiewa w nas myśl, że zasługujemy na kandydata spełniającego wszystkie nasze oczekiwania. Dlatego siedzimy, klikamy i czekamy na lepszą opcję za rogiem, która jednak prawie nigdy się nie pojawia

Pokolenie singli — ilustracja

Polskie społeczeństwo

Pokolenie singli

Martyna Słowik, Tomasz Szlendak

Mamy do czynienia z sytuacją bez precedensu w historii kultury euro-amerykańskiej – bardzo duży odsetek kobiet i mężczyzn nie tworzy obecnie związków

Kosmos Janki — ilustracja

Dobre życie

Kosmos Janki

Milena Rachid Chehab

Miałam szczęście, że na swojej drodze zawsze spotykałam ludzi, z którymi mogłam robić to, co chciałam, którzy myśleli podobnie i mieli podobną pasję. Bo nawet jeśli ja jestem iskrą, to bez innych ogniska bym nie rozpaliła

Sylvia Plath

Kultura i Sztuka

Piękna, wciąż trzydziestoletnia

Ida Świerkocka

Popkultura to uwielbia: martwa artystka nie pisze dalej, nie zmienia zdania, nie komplikuje obrazu. Sylvię Plath można zamrozić w jednym kadrze, w jednym wieku, w jednej pozie – i bez końca powtarzać historię o „obiecującej, młodej poetce, która odeszła zbyt wcześnie”. Ale może da się powiedzieć coś jeszcze?

Miarokracja — ilustracja

Nauka

Miarokracja

Wojciech Mamak

Smak potraw, sportowe umiejętności, jakość snu – liczbami opisujemy dziś niemal każdy obszar rzeczywistości. Gdzie jednak prowadzi nas wiara w moc „obliczeniowego myślenia”?