Z pewnego punktu widzenia „od zawsze” miała zadatki na osobę publiczną: odważna, zdecydowana, jasno myśląca i mówiąca, przywiązana do podstawowych wartości, szczera i świetnie rozpoznająca fałszywy ton. Barbara Skarga już jako młoda dziewczyna obdarzona była zdolnościami nie tylko intelektualnymi (także słuchem muzycznym i pewnym talentem aktorskim, co nie jest bez znaczenia), ale i takimi cechami charakteru, które pozwalają aktywnie istnieć i znajdować uznanie w szeroko rozumianej sferze społecznej.

Widzialna / niewidzialnaW czasie wojny kontynuowała, na ile było to możliwe, podjęte na krótko przed jej wybuchem studia filozoficzne (na prywatnych seminariach prowadzonych m.in. przez Henryka Elzenberga), udzielała też lekcji łaciny i matematyki na tajnych kompletach, a przede wszystkim zaangażowała się w ruch oporu jako łączniczka (w końcu regionalna kierowniczka łączności) w wileńskim oddziale AK. Za tę wojenną aktywność zapłaciła wysoką cenę i na wiele lat została skazana na niewidzialność. Najpierw w sposób dramatyczny, gdy w 1944 r. trafiła do więzienia, następnie gdy została zesłana do obozu, w którym spędziła niemal 10 lat, a w końcu, gdy otrzymała wyrok dożywotniego osiedlenia w głębi Rosji. Mogłaby zostać tam już…