Wojciecha Jagielskiego znamy choćby z Wież z kamienia czy Modlitwy o deszcz jako świetnego reportażystę. Ale od czasu poprzedniej książki, Nocnych wędrowców, używanie środków literackich dla lepszego opisania rzeczywistości zostało zastąpione myśleniem i postrzeganiem świata na sposób z gruntu literacki. Wypalanie traw jest jak dotąd najpełniejszą realizacją tej strategii pisarskiej.
Najnowsza książka Wojciecha Jagielskiego, Wypalanie traw, uprawnia do czynienia literackich zestawień. Można przywoływać pisarstwo Kapuścińskiego, ale z pewnością znajdziemy tu także echa prozy Conrada. I to nie tylko ze względu na afrykański krajobraz – co na samą tkankę tekstu. Wypalanie trawstanowi makroanalizę zjawiska apartheidu przeprowadzoną na…
