Wierzę, że istnieje taka lektura Biblii, której towarzyszy nieustanne zmaganie się z obecnymi w niej pokojem i niepokojem, pytaniem i odpowiedzią, będąc darem prowadzącym zarówno do przemieniania i ubogacania życia człowieka w jego mowie, czynach i myślach, jak i do dialogicznego dzielenia się tym darem z bliźnim.
Chociaż gesty są równie ulotne jak słowa i z reguły nie pozostawiają po sobie śladów, które historyk mógłby bez trudu odnaleźć, nie ulega wątpliwości, że ich sens i znaczenie odzwierciedlające duchowe poruszenia, uczucia, działania i – sensu largo– życie moralne jednostki komunikują nieraz…
