Autorka jest brytyjską krytyczką sztuki, wykłada w City University of New York, wcześniej współpracowała z Royal College of Art w Londynie, publikuje w pismach „October”, „Artforum”, „Flash Art”.

Tytuł książki Sztuczne piekła pochodzi z nekrologu Grande Saison Dada André Bretona. Jak tłumaczy autorka: „kryje w sobie apel do uprawiania silniejszych, bardziej afektywnych i gwałtownych form sztuki partycypacyjnej i krytyki”, podkreśla również możliwość opóźnionej reakcji na działania artystyczne, które, pierwotnie nieudane, w innych warunkach historycznych i społecznych zyskują nowe znaczenie.

Bishop proponuje analizowanie w kategorii „zwrotu społecznego” momentów największych społecznych i politycznych napięć: czasu historycznej awangardy europejskiej ok. 1917 r., neoawangardy przed 1968 r. oraz upadku komunizmu w 1989 r. Działania artystyczne opisane przez autorkę nie należą do głównej narracji historii sztuki, która zapamiętuje raczej dzieła materialne, posiadające indywidualnych autorów. Wybór Bishop obejmuje przykłady sztuki współpracy z Włoch, Francji, dawnej Czechosłowacji, Rosji, Argentyny i Wielkiej Brytanii. Tak zaprezentowany katalog przykładów sztuki partycypacyjnej pozwala śledzić historię XX w. z perspektywy form krytyki artystycznej, rozumianej jako reakcja artystów na warunki społeczne, ekonomiczne i polityczne. Ponadto, koncentrując się na dokumentacji „wyników” analizowanych akcji artystycznych i opisanych form uczestniczenia, możemy wyciągnąć ciekawe wnioski o postawie biorących w nich udział użytkowników kultury, ich potrzebach i wymaganiach względem sztuki.

Polskie wydanie Sztucznych piekieł zostało opatrzone wstępem Karola Sienkiewicza i posłowiem Joanny Warszy. Autor wstępu przybliża Bishop przez wskazanie lokalnych kontekstów – związku jej badań z konferencjami odbywającymi się w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w…