Jaka szkoda to stonowany portret artystki, której losy nie przebiegły zgodnie z pokładanymi nadziejami. Choć (jak twierdzi Arno) Modersohn-Becker trudno nazwać emancypantką, mamy do czynienia z kimś pragnącym „całego życia”, wolności samostanowienia. Przedwcześnie zmarła (w połogu) malarka potykała się o wyboje społecznych norm, zmuszona była pobierać prywatne lekcje malarstwa dla dziewcząt. Jak twierdzi cytowana przez Arno Hermione von Preuschen, dziewczęta zainteresowane inną niż muza artysty rolą stawały się „dojną krową pana profesora” – z ich marzeń i nadziei uczyniono prężny interes. Akademie nie wpuszczały „malujących niewiast”, tłumacząc się obawą zgorszenia. Małżeństwo Becker ze świeżo owdowiałym malarzem Otto Modersohnem zawarte zostało z rozsądku: postępowy mąż artysta…