Kaczorowski widzi w Hrabalu i pisarza, i człowieka. To istotne w przypadku autora Postrzyżyn, bo ten często czerpał literackie inspiracje ze swojego życia, te dwa wymiary się uzupełniały. Czasem jednak w twórczości Hrabala trudno odróżnić prawdę od fikcji. Dzieje się tak również dlatego, że Hrabal się kreował: choć na ogół plebejusze chcą dołączyć do elity, to on odwrotnie – pragnął z intelektualisty stać się plebejuszem, szukać inspiracji w zwykłych ludziach i rzeczach. „Pisarstwo Hrabala było poszukiwaniem piękna tam, gdzie nikt wcześniej go nie zobaczył” – twierdzi autor. Kaczorowski nie daje się jednak zwieść i czasem demaskuje „pisarza z ludu”. Hrabal przeżył swój kraj: urodził się, gdy nie było jeszcze Czechosłowacji, zmarł, gdy już jej nie było. I choć…