Dobór 40 najciekawszych tekstów (każdy innego autora) może zawsze budzić wątpliwości, pytania i niedosyt. Jest on jednak chyba zamierzonym efektem ubocznym zbioru – prowokuje do dalszych pogłębionych poszukiwań. W antologii bowiem można znaleźć nie tylko eseje i autorów znanych i kojarzonych (Czarne kwiaty Cypriana Kamila Norwida, Plotkę o Weselu Boya-Żeleńskiego, Dumania pesymisty Aleksandra Świętochowskiego, Koniec świata szwoleżerów Kazimierza Brandysa czy Sienkiewicza Witolda Gombrowicza oraz Michel de Montaigne. Próby Wisławy Szymborskiej czy Odkrycie Patusanu Marii Kuncewiczowej), ale również te mniej znane szerszemu odbiorcy. Przypomina się więc chociażby nieco zapomnianego eseistę i pisarza Wiktora Gomulickiego, jak również esej …