Czego szuka Pani w literaturze?

Szukam czegoś innego, nieznanego, obcego. Gdy ktoś inaczej nazywa i przeżywa to, co znam, albo wrzuca mnie w zupełnie nieoczywistą siatkę pojęć – cieszę się. To samo dotyczy wnikania np. w inne kultury. Odkrywanie ich przez książki wydarza się w jakimś dziwnym, intymnym procesie, kiedy jest się bardzo blisko tej inności. Może to odległość oczu od liter sprawia, że mam takie wrażenie. Drugi aspekt, chyba wcale nieoderwany od pierwszego, to język. Chciałabym czytać książki, w których język wytrąca mnie z przyzwyczajeń, wymaga czegoś ode mnie.

W jaki sposób Pani pracuje?Piszę bardzo powoli. Nie mam rozmachu, raczej drobię, cyzeluję. Na początku mam zazwyczaj tylko prosty pomysł albo temat. Koncepcja powstaje razem z pierwszymi akapitami. Buduję zdania i jeszcze nie wiem, czy ich użyję, ale może otworzą mi jakiś ciekawy kierunek. Język jest…