– Roz – prawiōł w kōńcu Niyżōłw ze głymbokim zdychniyńciym – joch bōł żōłw. Po tych słowach prziszła moc dugo cisza przerywano ino rzodkimi ôkrzikami „Hjkrrh!” ôd Gryfa i niyustannym łkaniym ôd Niyżōłwia. Alicyjo już była blisko stōnio i powiedzynio: „Dziynkuja wōm za ciekawo historyjo”, ale niy mogła przestać myśleć, że musi jij jeszcze być wiyncyj, tōż ôstała siedzieć i nic niy padała. – Za bajtla – w kōńcu prawiōł dalij Niyżōłw barzij spokojnie, chocioż durch trocha łkoł ôd czasu do czasu – łaziyli my do szkoły we morzu. Dyrechtōr to bōł stary Żōłw, godali my na niego Przecechtōr. – Czymuście na niego godali Przecechtōr, jak ôn bōł Dyrechtōr. – Godali my na niego Przecechtōr, bo przece chtōry bōł Dyrechtōr, jak niy ôn? – pedzioł gniywnie Niyżōłw. – Tyś je naprowde tympo! – Gańba cie powinno być za stawianie takich gupich pytań – przidoł Gryf, a potym ôba siedzieli i dziwali sie na biydno Alicyjo, co była gotowo zapaś sie pod ziymia. W kōńcu Gryf pedzioł do Niyżōłwia: – Ôzprawiej dalij, chopie! Niych nōm to niy weźnie cołkigo dnia! ###banner### I Niyżōłw prawiōł dalij tymi słowami: – Łaziyli my do szkoły we morzu, chocioż możesz w to niy wierzić… – Niy godała żech, że niy wierza! – przerwała Alicyjo. – Godałaś – pedzioł Niyżōłw. – Ucisz sie! – przidoł Gryf, podwiela Alicyjo mogła jeszcze coś pedzieć. Niyżōłw padoł dalij: – Mieli my nojlepszo edukacyjo… Nojlepsze ławiczki… – Jo tyż mōm ławki we szkole – pedziała Alicyjo – niy musisz tak sie tym asić. – A ekstra lekcyje? – spytoł trocha nerwowo Niyżōłw. – Ja – prawiyła Alicyjo – uczymy sie francuskigo i klawiyra. – A pranio? – spytoł Niyżōłw. – Toć, że niy! – pedziała Alicyjo ze zgorszyniym. – Ach, to twoja szkoła naprowde niy je dobro – prawiōł Niyżōłw głosym połnym ulgi. – We naszyj szkole było dycki na kōńcu cynzury: „francuski, klawiyr i pranie – ekstra”. – To chyba za moc wōm sie niy zdało – pedziała Alicyjo – jakeście miyszkali na dnie morza. – Niy było mie stać na nauka tego – prawiōł Niyżōłw ze zdychniyńciym. – Joch mioł ino zwykłe zajyńcia. – Jake to były? – spytała Alicyjo. – Chytanie…
angielski matematyk, profesor Uniwersytetu Oksfordzkiego, pisarz, poeta, fotograf; autor powieści Alicja w Krainie Czarów (1865) i Po drugiej stronie lustra (1871)