Tak, dostrzegam możliwość zaistnienia takiego napięcia – tylko możliwość, bo jak dotąd praktyka zmieniła się u nas w niewielkim stopniu. To, co o homoseksualizmie mówi Katechizm Kościoła Katolic­kiego, gdzie w pkt 2358 czytamy o „szacunku, współczuciu i delikat­ności” oraz o unikaniu „niesłusznej dyskryminacji”, nie zadowala osób homoseksualnych, a przecież to już ogromny postęp wobec tego, jak w przeszłości traktowało się i często jeszcze wciąż się je trak­tuje. Wdrażajmy w duszpasterstwie (a więc i w katechezie) normy Kate­chizmu, a wyczuleni duszpasterze i teologowie niech śmiało przecie­rają dalsze szlaki myśli i praktyki w Kościele. Sądzę, że wielką w tym pomocą – prócz autentycznego szukania „prawdy Ewangelii” (Ga 2, 5) – mogą być postawa i słowa, gesty i teksty Franciszka, papieża Bożego miłosierdzia. Czytając Radość miłości kard. Franciszka Coccopalmerio, interpretatora papieskiej adhortacji Amoris laetitia, myślałem nie tylko o „osobach znaj­dujących się w sytuacjach nieuregulowanych” wobec małżeństwa, ale także o osobach homoseksual­nych… „A Biblia?” – słyszę czasem takie pytanie i przywoływanie poszczególnych fragmentów, np.: Kpł 18, 22; 20, 13; Rz 1, 26–27; 1 Kor 6, 9; 1 Tm 1, 10. Odpowiadam: jeśli stosujemy zasady krytyki biblijnej do innych trudnych tekstów Pisma Świętego, dlaczego czynić wyjątek dla tych trudnych zdań? Zważyć przy tym trzeba także na postęp w medycynie, zwłaszcza w bio­logii i psychologii. Dlatego jestem optymistą. „Największy problem” (termin z zadanego pytania) to moim zdaniem próba zbliżenia oficjalnego…