Subskrybuj
Szukaj
Wyszukaj materiały z lat 2006-2026

Najlepsze miejsce do życia

Najlepsze miejsce do życia

Edytorial

  • Czy można nie widzieć zła? Czy nie istnieje pewna miara wrażliwości i empatii, która jest niezależna od kontekstu historycznego i kulturowego? Czy naczelną zasadą każdej religii nie jest unikanie zła?

Temat miesiąca

  • Czekam na nową architekturę Dotychczas święte pytanie architektury brzmiało: jak projektować domy, biurowce i przestrzenie wspólne? Dzisiaj, w obliczu zmian klimatu i wyczerpywania zasobów, powinno brzmieć: czy cokolwiek możemy jeszcze budować?
  • Zjawiskowe budowle powojennej Polski Może nie doczekaliśmy się w Polsce spektakularnych architektonicznych ikon światowej sławy, ale mamy swoje budynki-emblematy. Przecież sylwetkę katowickiej hali Spodek, gmachu Filharmonii Szczecińskiej i stołecznej siedziby Telewizji zna pewnie każdy. Wartych docenienia i efektownych współczesnych budowli istnieje o wiele więcej.
  • Ładnopolska, czyli orbis interior W kadrze zostaje to, co jest ładne i fajne: nowoczesna sala w centrum kultury i sportu, restauracja na obrzeżach miejscowości, wreszcie – własny ogródek. Fotografie pokazują, o jakim miejscu do życia marzą ludzie i że w jakiejś małej skali udaje im się to zainscenizować.
  • Oddech dla planety „Z pewnością w polskich miastach mogłoby być piękniej i przyjaźniej, gdybyśmy przestali myśleć w kategoriach nowości i sterylności. Miejskie stawy, tereny zielone, większa bioróżnorodność – to dobre dla klimatu i dla naszego zdrowia psychicznego” - mówią członkowie grupy Centrala.

Idee

  • Seks, mesjasze i cuda Zachowanie wielu przywódców kultu graniczy z zachowaniem psychotycznym i paranoicznym.
  • Stara panna pastelistka Malarka dyscyplinowała wszystkich korespondentów życzliwie sugerujących korzyści płynące z zamążpójścia: „Co się zaś tyczy mężczyzn, to proszę przyjąć do wiadomości, że na tym świecie nic nie interesuje mnie mniej niż oni”.

Publicystyka

  • Kościół, seks, reprodukcja W latach 60. dokonywano w Polsce ok. 300–500 tys. aborcji rocznie. Biorąc pod uwagę, że większość społeczeństwa należała do Kościoła, duża część tych zabiegów była dokonywana przez katoliczki.

Stacja: literatura

Felieton

  • Nic się nie dzieje Sama słyszę często: nie przynudzaj. Na wykładach muszę się starać ekscytująco przekazywać wiedzę. Mam być stand-uperką i tedeksiarą.
  • Notatki z życia Kościoła Jest czymś zdumiewającym, iż inicjatorom marszów przechodzących 2 kwietnia przez Polskę jakby nie przeszkadzało, że tego dnia chrześcijanie różnych wyznań obchodzili Niedzielę Palmową, podczas której w centrum uwagi powinien być przecież Ktoś zupełnie Inny

Społeczeństwo ◆ świat

  • Koniec Turcji Erdoğana? Recep Tayyip Erdoğan, piastując w ciągu 20 lat najwyższe funkcje państwowe, przetrwał wielokrotne masowe protesty i próbę zbrojnego puczu. Czy odsunie go od władzy wytrawny polityk pochodzący z ubogiej Anatolii?

Ludzie ◆ książki ◆ zdarzenia

  • Wszystko można wytłumaczyć Każdy punkt na mapie terenów, przez które kroczył biały człowiek, zmieniał się w końcu w krwawą plamę.
  • Heroizm małych życiorysów Kampus tworzy idealny fabularny sztafaż, ponieważ jest odzwierciedleniem wszystkiego, co kuleje w każdej zamkniętej wspólnocie.
  • Cicho pracująca perfekcja Czy to przypadek, że największe i najbardziej nieprzeniknione oczy w przedwojennej Warszawie miała świetna karykaturzystka Hanna Gosławska-Lipińska, zwana przez wszystkich Ha-Gą?
  • Czekać i mieć nadzieję Warto od razu postawić sprawę jasno: „Ñameryka” Martína Caparrósa to książka tej samej rangi co wydany przed paroma laty „Głód” – napisana z wielkim rozmachem i z zastosowaniem bardzo różnych konwencji pisarskich, odważna, polemiczna, subiektywna, ale oparta na solidnej obserwacji i refleksji próba scharakteryzowania dzisiejszej Hispanoameryki. A tak naprawdę rzecz po prostu o współczesnym świecie.
  • Zakładniczka antropocentrycznej wyobraźni Choć cenię sobie „żartobliwość” i „optymizm”, do którego odwołują się twórcy komiksu, to myślę, że zmarnowali świetną okazję, by inaczej niż antropocentrycznie i patriarchalnie opowiedzieć o początkach historii człowieka.
  • Trzecia przyjemność Nie oglądasz wiadomości, paru gościom krzyczysz: „pas!”, wolisz zanurzyć się w nowej powieści Andrzeja Stasiuka czy przepastnych otchłaniach „Dzienników” Jana Józefa Szczepańskiego? Świetnie, ale polityka już tam jest
  • Szkic do teologii dramatu Książka Macieja Biskupa OP zaskakująco świeża, wolna od chrześcijańskiej nowomowy i moraliny, lejącej się z wielu ambon.
  • Kto zabija dzieci Kanady? Jeżeli „27 śmierci Toby’ego Obeda” było zdrapaniem lukru z nieskazitelnego wizerunku Kanady, to jeszcze więcej argumentów dostarczy „Siedem opadłych piór” kanadyjskiej dziennikarki Tanyi Talagi.
  • Wycinki tożsamości Rozmowę Cleo z Agatą Trzebuchowską czyta się tak, jakby właśnie słuchało się dobrego podcastu. Jest wartka, wciągająca i pogłębiona.
  • Nie znoszę słowa „pokora” Kto nie miał jeszcze okazji zapoznać się z myślą Jolanty Brach-Czainy, tom złożony z 12 tekstów i czterech wywiadów stanowi wspaniałą jej esencję.
  • Marzy mi się szkoła Zapiski Noici zdominowały dwa wątki: pragnienie utworzenia idealnej szkoły oraz interpretacje ewangelicznej historii o synu marnotrawnym.
  • Bóg ludu Vuillard w swoich mikroprozach opowiada o historycznych zdarzeniach – robi to w formie skondensowanych, quasi-filmowych scen.
  • Architektura uczuć W kinie Antonioniego panuje dziwny rodzaj symbiozy między budynkami a postaciami. Milczących, niekiedy apatycznych, a niekiedy ekstatycznych bohaterów zdaje się opisywać przede wszystkim to, co widzimy na zewnątrz.
  • Deszcz alfabetów: Grzegorz Wróblewski Przyznaję: po wiersze Grzegorza Wróblewskiego sięgam często i z poczuciem czekającej mnie każdorazowo przygody.

Inne

nr816
aut. Tomek Domański / takie pany

Ilustracja okładkowa: Tomek Domański / takie pany