Subskrybuj

Dotknij mnie

Dotknij mnie

Edytorial

  • Co czujesz, gdy dotykasz? Wiosna 2022 r., sześciotygodniowa rezydencja literacka w Czechach. Po raz pierwszy w życiu poczułam głód dotyku.

Temat miesiąca

  • Na wyciągnięcie ręki Karmi ciało, przekazuje dane, pobudza rozwój, wzmacnia więź, łączy ze światem. Dotyk to jeden z najstarszych i najbardziej podstawowych zmysłów. Bez niego życie, takie, jakim je znamy, byłoby niemożliwe.
  • Kim jest obcy w mojej skórze „Czy pracowałeś wcześniej ze swoją blizną?” Zaskoczyło mnie to pytanie, konkretniej – połączenie, w jakie weszły ze sobą słowa: „praca” i „blizna”. Nie sądziłem, że można w jakikolwiek sposób pracować przy śladzie, który od 18 lat znaczył moją głowę i wpływał na to, jak czułem się w swoim ciele.
  • Poczekaj. O dotyku na scenie Żeby zagrać scenę w bliskiej fizyczności, kiedy klatka piersiowa przylega do drugiej klatki piersiowej, a biodra do bioder, konieczna jest świadomość tego, czego moje ciało potrzebuje i jakie wysyła mi sygnały, bo ciało nigdy nie kłamie.

Idee

  • Miłość wymaga różnicy Wydaje mi się ważne, by kobiety i mężczyźni nauczyli się uczestniczyć we wspólnym świecie, który bierze pod uwagę ich różnice, bez podporządkowywania jednych drugim. Wciąż musimy stworzyć taki świat.
  • Antygona XX-wiecznej filozofii Ostra krytyka, której doświadczyła po swoim filozoficznym debiucie, sprawiła że Luce Irigaray do dziś zachowuje powściągliwość w składaniu deklaracji przynależności do formacji feministyczno-intelektualnych oraz unika wypowiedzi autobiograficznych.

Stacja: literatura

  • Do trzech To musiał być listopad, może nawet początek grudnia.

Społeczeństwo ◆ świat

  • Ten Inny na pierwszej stronie Większość obrazów osób migrujących, które pojawiały się w mediach w ciągu ostatnich kilku lat, buduje obraz jednolitej masy obcych, budzącej w odbiorcach przede wszystkim lęk, a czasem litość.

Ludzie ◆ książki ◆ zdarzenia

  • W poszukiwaniu światła We „Wszyscy zakochani nocą" Mieko Kawakami powraca do wątków znanych z jej twórczości, czyli portretowania relacji międzyludzkich w patriarchalnym społeczeństwie japońskim.
  • Delikatne Czytając „Dawną stolicę" Yasunariego Kawabaty, japońskiego pisarza i poety (noblisty z roku 1968), dość szybko orientujemy się, że weszliśmy w coś zachwycająco osobliwego.
  • Ubite na sztywno Masło jest u Asako Yuzuki synonimem luksusu, ale i metaforą – gęstego, zmysłowego śledztwa dziennikarskiego głównej bohaterki Riki; pieczołowicie przyrządzanej manipulacji prowadzonej przez wywiadowaną w areszcie blogerkę kulinarną Kajii. Wreszcie kobiecej wolności: bo jeśli kobieta może zjeść kostkę masła, to może pozwolić sobie na wszystko.
  • Moi, mistrzowie: Jadwiga Stańczakowa „Wskoczyłam w wiersze jak w rzeczkę” – napisała o sobie. Była późną debiutantką, pierwszą książkę poetycką opublikowała w wieku lat 60. Zatytułowała ją prosto, bezpretensjonalnie – „Niewidoma".
  • Nisza dla geniusza Zachwycał krakusów, olśniewał warszawiaków. Zadawał szyku w teatrach niemieckich, szwajcarskich i włoskich. Był kometą, która wdarła się na nieboskłon polskiej kultury, a następnie zbyt szybko z niego zniknęła. Od śmierci Konrada Swinarskiego mija w tym roku 50 lat.
  • Na skraju prawdy rośnie dotyk W nagrodzonym Złotym Niedźwiedziem „Touch me not" (2018) bohaterowie mierzą się w odważny sposób z ograniczeniami własnej cielesności i paraliżującym wstydem. Dotyk jest tutaj środkiem poznawania świata, źródłem cierpienia i bólu, ale potrafi być także kluczem do wyrażania uczuć, w tym miłości.
  • Mocne, kruche, troskliwe "Siłaczki", wystawa, którą oglądać można w krakowskiej Kamienicy Hipolitów, odwołuje się do utworu Stefana Żeromskiego. Dokonuje przy tym jednak znaczących przesunięć. Liczba pojedyncza zmienia się w mnogą. Ideowo zorientowanych, „szalonych” kobiet było więcej.
  • Calvino: projekt literatura Od społecznie wrażliwego intelektualisty po chłodnego obserwatora rzeczywistości, od zadziornego lewicowca do literackiego cybernetyka – tę ewolucję widać wyraźnie w zbiorze I na tym koniec.
  • Depresja trumienna Wyobraźcie sobie tę udrękę. Siadacie do biurka, żeby napisać tekst, patrzycie na pusty dokument w Wordzie, a przed oczami macie swoje ciało w trumnie, zielonkawe paznokcie, zamknięte powieki, i to wszystko w nieustającym zapętleniu.
  • Kalendarz i religia „Tylko wolny człowiek może się kierować swoim kalendarzem. Niewolnik musi być posłuszny kalendarzowi swego pana”
  • Mikrorewolucje w ogrodach To, co kiedyś z zapałem próbowałam uprawiać w miejskim ogrodzie i co wcale nie chciało tam rosnąć, tu kwitło w najlepsze. Moje serce mówiło: zwolnij i obserwuj, natura sama pokaże ci kierunek.

Przebłyski

  • Smutek mistrzyni Boznańska jest chyba najpopularniejszą polską artystką. Namalowała ponad 800 obrazów, poświęcono jej wiele wystaw i książek. Kim była naprawdę? Zgorzkniałą starą panną, dziwaczką i ekscentryczką żyjącą wśród myszy i innych zwierząt? A może genialną i pewną siebie artystką, uroczą i towarzyską damą?

Fotoreportaż

  • Na powierzchni Mikroskopia elektronowa (SEM) pozwala wykonać fotografie tak wysokiej jakości, że widoczne stają się na niej niedostrzegalne gołym okiem szczegóły i wzory (powiększenie do 200 tys. razy).

Po swojemu

  • Zawsze chcę wejść Nawet gdy idę po lodowcu związany liną z kilkorgiem ludzi, jestem zamknięty w sobie, z własnymi myślami. A jak mówi moja żona, inteligentny człowiek z samym sobą się nie nudzi. Wtedy jest czas na wszystko: na sprawy świata, myślenie o życiu, o dalszych etapach wyprawy, i na drobiazgi – na niepoplątanie liny, ostrożne stawianie kroków.

Chwila dla ciebie

  • Pele mele. Odpowiada: Justyna Kulikowska „Znakowe” pele-mele stworzyliśmy,
by zaczerpnąć inspiracje od ciekawych ludzi: jak pracować, co czytać, na co zwracać w życiu większą uwagę. A także kogo warto lepiej poznać – zaproszona osoba sama nominuje kolejną do odpowiedzi na nasze pytania.
Okładka Miesięcznika ZNAK

Ilustracja okładkowa: Olka Osadzińska