Subskrybuj
Szukaj
Wyszukaj materiały z lat 2006-2026

Pułapki samorozwoju

Pułapki samorozwoju

Edytorial

  • Widok cudzego sukcesu „Bycie widzem nieszczęść nawiedzających inne kraje jest jednym z najbardziej charakterystycznych przeżyć współczesności” – przekonywała w 2003 r. w Widoku cudzego cierpienia Susan Sontag

Temat miesiąca

  • Każdy coś ma W kulturze przenikniętej inspiration porn osoba z niepełnosprawnościami jest po to, żeby pokazywać innym, czym jest życie – ale nikt się jej życiem nie interesuje
  • Sukces w epoce zaniku marzeń Sukcesem w życiu może być to, że ukończyłeś szkołę średnią albo masz stabilną pracę, jeśli do tej pory żyłeś w domu pozbawionym poczucia bezpieczeństwa. Trzeba być ślepym, by zakładać, że ktoś taki osiągnął mniej, bo „mniej się starał”
  • Kim jest dziś przeciętny Polak? Wyczerpującej kulturze ciągłego samorozwoju przeciwstawiamy dziś życie zwykłe czy przeciętne. Ale przeciętność to nie instagramowy domek na wsi i idealny work-life balance. To zmęczenie, rachunki do opłacenia i ograniczona liczba możliwości

Idee

  • Witajcie w kapitałocenie Idea antropocenu zaciemnia fakt, że aż 50% ogółu emisji CO2 przypada na 10% najbogatszych, podczas gdy biedniejsze 50% ludzkości emituje zaledwie 10% CO2. To kapitał i kapitalizm, a nie abstrakcyjna ludzkość stanowi siłę przekształcającą planetę i to na nim spoczywa odpowiedzialność za pogłębiający się kryzys środowiskowy

Stacja: literatura

  • Kto ma w głowie olej… Teofil uniósł kanapkę, żeby zagryźć, ale zrobił to tak niezgrabnie, że ryba zleciała mu na krawat, odbiła się i wpadła w przestrzeń między bluzą mundurową i koszulą. Próbował zetrzeć ślady sosu, ale wtarł je tylko głębiej. Gdy wezwał go porucznik Wróbel, nie było czasu na przebranie, musiał iść brudny. A teraz, gdy wyszedł po spotkaniu na korytarz, dostało mu się za ten krawat i rybę. O wódce, którą pewnie było od niego czuć, Wróbel nie wspomniał.

Ludzie ◆ książki ◆ zdarzenia

  • Kim jest moje zwierzę Dziuba jest kotem, bezdyskusyjnie. Ale czy Drops jest kotem? Jego mimika, uważność, rozedrganie i ciekawość świata tak bardzo przypominają mi mnie. Drops jest moim kocim lustrem
  • Mam zawsze rację W świetle faktów przeciwnych do przekonań już posiadanych będziemy dość konserwatywnie dążyć do zachowania spójności własnego światopoglądu – nawet za cenę bycia w błędzie
  • Przyjaźnij się jak dzieci Obiecałam sobie, że zapamiętam to uczucie braku i tęsknoty. Staram się żyć tak, by mieć ważne osoby obok siebie. I tego uczę moje dzieci
  • Moi, mistrzowie: Joanna Bociąg Biały chleb jest synonimem delikatności – to pożywienie dla żołądków, które potrzebują czegoś, co łatwe do strawienia. Słodka herbata to z kolei synonim domowego ciepła, przejaw gościnności i troski. Ale w dyptyku Bociąg te dwa symbole ulegają zakwestionowaniu
  • Animowany koniec światów Zasada praktycznie zawsze jest ta sama: jeśli w danym roku premieruje jakieś Ghibli, to prawie z automatu trafia do topki japońskich list sprzedażowych. Tak oto następuje przewrót na miarę kopernikańskiego: animacja zyskuje miano poważnego gatunku
  • Ostatni język Iljas Churi nigdy nie porzucił wiary we wspólnotowość. Została z nim także Palestyna. Nie jako flaga ani nazwa kraju w paszporcie, ale wcześnie ukuta tożsamość oparta na poczuciu wspólnoty oraz obowiązku opowiedzenia historii
  • Superman i uzurpator Ripley jest kruchy, zawstydzony własnym pochodzeniem, naznaczony klasowym niedopasowaniem. I chorobliwie pragnie być kimś innym
  • Jeszcze nie jest za późno Przyszłość owadów jest także naszą przyszłością. Jeśli zaczną zanikać, nasz świat się zatrzyma
  • Miłość do dzikich kotów Tygrysy między mocarstwami Jonathana C. Slaghta to udane połączenie reportażu, książki przyrodniczej i powieści przygodowej
  • Podmokły wszechświat Jeśli zastanawialiście się, gdzie przebywają niesporczaki, kiedy akurat ludzie nie wysyłają ich w kosmos albo nie włączają w splątanie kwantowe, to od Annie Proulx dowiecie się, że na co dzień zamieszkują przesiąknięte wodą gałązki mchów na torfowiskach wysokich. Autorka Bagien, mokradeł, torfowisk zdradza również, że pH wody przy brzegach może być tam takie samo jak odczyn octu w naszej kuchni

Przebłyski

  • Mama Pucia się nie złości Tatom daje się prawo do odrobiny egoizmu, osobistej ambicji, przewrotności, głupoty – czyli cech i zachowań ludzkich. Matki przedstawia się natomiast jako istoty zawsze opiekuńcze, praktyczne, nieskończenie cierpliwe i nieustannie myślące o innych

Fotoreportaż

  • Brazylijski Dubaj Najdroższe apartamenty w Brazylii wcale nie znajdują się w Rio de Janeiro. Prawdziwe rekordy bije Balneário Camboriú – stosunkowo niewielkie nadmorskie miasto oddalone od stolicy karnawału o 1000 km na południe

Chwila dla ciebie

Świat w dwugłosie

  • Po drugiej stronie kadru W największym obozie dla uchodźców na świecie młody fotograf Rohingya próbuje odzyskać coś, czego nie widać na zdjęciach z agencji prasowych: prawo do bycia kimś więcej niż ofiarą

Rozmowy o dobrym życiu

  • Rozmowy o dobrym życiu. Czytaj i kochaj Moi rodzice, którym mimo żydowskiego pochodzenia udało się przetrwać w Polsce straszne lata wojny, w chwili moich narodzin wierzyli, że wchodzą w lepszą przyszłość. Nieświadomie przekazali mi poczucie szczęścia – zostało ono we mnie na zawsze

Akademia pisarska znaku

  • Akademia Pisarska Znaku. Tańczący narrator Można wybrać narratora jak krzesło – raz, dla komfortu i na zawsze. Można też potraktować go jak pierwszy krok w tańcu. Gdzieś między siedzeniem na krześle i tańcem leży różnica między tekstem, który tylko działa, a tekstem, który też żyje

Inne

nr851

Ilustracja okładkowa: Kinga Offert