Subskrybuj
Szukaj
Wyszukaj materiały z lat 2006-2026

Psychodeliki. Nadzieja dla duszy i umysłu?

Psychodeliki. Nadzieja dla duszy i umysłu?

Edytorial

  • Przeszłość, która nie mija „Uważaj na analogie historyczne” – powiedział mój kolega, redaktor, gdy wspomniałam mu o braku perspektyw badawczych w Kościele rzymskokatolickim.

Temat miesiąca

  • Czas psychonautów Alkohol, nawet konsumowany rzadko i w niewielkich ilościach, jest dla organizmu człowieka silną trucizną. Może niedługo to mikrodawki psychodelików zastąpią go w naszym życiu społecznym?
  • Cudowna moc roślin i grzybów Enteogeny to substancje o działaniu psychodelicznym, które stosuje się w ramach praktyk duchowych i religijnych. Naturalne środki, mogące wywoływać odmienne stany świadomości, znane są ludzkości od tysięcy lat.
  • Krótka historia psychodelików W latach 50. i 60. wydawało się, że LSD doprowadzi do naukowej i społecznej rewolucji. Dziś wracamy do psychodelików ze skromniejszym oczekiwaniem – mają pomóc w walce z kryzysem zdrowia psychicznego.
  • Odsłonić umysł i zakryć ego Osoby w depresji często czują się samotne, oddzielone od świata. Psychodeliki dają możliwość połączenia, sprawiają, że odczuwamy większą radość z przebywania w naturze, z obcowania z innymi.

Idee

  • Kto się boi różnorodności? W ludzkim społeczeństwie chcemy, aby każdy pasował do jakiegoś pudełka. Inne naczelne potrafią być dużo bardziej tolerancyjne, gdy chodzi o nietypowe zachowania seksualne i normy genderowe.
  • Zwierzę też człowiek Frans de Waal był jednym z pierwszych naukowców, którzy przestali wstydzić się tego, że dostrzegają w zwierzętach takie „ludzkie” zachowania jak dążenie do sprawiedliwości czy empatyczne postępowanie.

Publicystyka

  • Chorzy na samochód Wiedza o szkodliwości samochodów jest powszechna, a mimo to w Polsce nic się w tej sprawie nie zmienia. Kilkanaście lat pracy nauczyło mnie, że klucz do kwestii samochodowej nie jest racjonalny. Jest psychologiczny i kulturowy.

Stacja: literatura

  • O babkowym umieraniu Raz tylko mi do głowy przyszło w życiu całym, że mi babka moja umarła. Jednego dnia na ławce tak sobie siedziałem i twarz moją ciepłe słońce grzało, więc oczy swoje zamknąłem, żeby i powieki ciepła złapały, a wtedy to właśnie przyszło do mnie – że mi babka moja umarła.
  • Kwestionariusz Stacji Literatura. Michał Kaźmierczak Literatura może prostu zmieniać nasz świat, ale „nasz” w znaczeniu „mały świat każdego człowieka z osobna”.

Felieton

  • Różowe podatki Zastanawiam się, ilu byłoby skłonnych zwrócić uwagę facetowi, który podróżuje tramwajem bez koszulki.
  • Myśliciel z wnętrza poetyckich metafor Często sięgał do poezji Rilkego, Hölderlina i – przede wszystkim – Norwida. Z czasem specyficzny norwidowski styl stał się znakiem rozpoznawczym jego twórczości filozoficznej.
  • Czarny notes Z tego, co mi wiadomo, mam tylko jedną poważną obsesję.

Społeczeństwo ◆ świat

  • Przewodniczący wszystkiego Po trzech latach polityki „zero COVID” Chiny wracają do normalności. Xi Jinping ma dziś więcej władzy niż kiedykolwiek i stał się najpotężniejszym przywódcą od czasów Mao Zedonga. Jak wykorzysta swoją siłę?
  • Nie wystarczy bić na alarm „Nauczymy się innego życia, bo nie ma powrotu do tego, co było” – zapewnia pomysłodawca i współtwórca Polskiego Alarmu Smogowego Andrzej Guła, którego walka o czyste powietrze w jednym mieście doprowadziła do pytań o niezależność energetyczną państwa.

Ludzie ◆ książki ◆ zdarzenia

  • Soundtracki do życia Piosenki ułatwiają mi wyrażanie emocji, na które potrzebuję w literaturze tysięcy znaków, różnych figur i obrazów. To dla mnie wyzwolenie: radość bezpośredniej komunikacji na intuicyjnym, fizycznym poziomie. Dotknięcie ludzi w serca.
  • Po śladach, których nie ma Jaki krajobraz dawnych terenów niemieckich rysuje przed nami Springer? Mistyczny, wyjątkowy, pełen znaków i niesamowitości, które jednak odkrywamy nie w samym krajobrazie, ale w jego widzeniu przez narratora.
  • Przez historię po omacku „Ciemniejący wiek” Catherine Nixey udaje historyczną pracę o chrześcijanach i schyłku świata klasycznego. W rzeczywistości to tendencyjna publicystyka.
  • Heroski Tak jak w dominującej narracji mitologicznej z ofiar przemocy czyniono potwory, tak Jess Zimmerman odkrywa w nich przetrwanki, a zaraz potem – heroski.
  • Morski horyzont zdarzeń Co morskie dzieje świata mówią nam o historii Europy? Z dzieła Lincolna Paine’a można wysnuć wniosek, że swą potęgę zawdzięcza ona właśnie związkom z morzem.
  • Widmo dojrzałości Choć "Buszujący w zbożu" ma niezwykłą siłę przyciągania, nie jest powieścią niewinną. Dość późno to zauważyłem: mrok, który ogarnął ulice i mieszkańców Nowego Jorku, wniknął też w duszę głównego bohatera.
  • Moi, mistrzowie: Klaudia Pieszczoch Ostatni wiersz w książce jest, powtórzę, pewnym zaskoczeniem. To właściwie bardzo prosty rysunek, a dokładniej – trzy proste szkice.
  • Przebudzenie ze snu Choć filmowe "Las Vegas Parano" powstało pod koniec lat 90., fabularnie przenosimy się do roku 1971 i czasów rozkwitu psychodelików.
  • Siła bezsilnych Elmet było ostatnim niepodległym królestwem celtyckim na Wyspach Brytyjskich.
  • Kocie spektrum Gdzie były te dzieci wcześniej? Te córki, ci synowie, których i dziś nie umiemy sobie opowiedzieć, choć jesteśmy już w innym miejscu: mamy społeczno-kulturową ramę dla naszych narracji o ludziach w spektrum.
  • Niewidzialne miasta Choć Afropea jest krainą wypartą przez rozmaite formy kolonializmu i klasizmu, to jednak odyseja brytyjskiego pisarza odsłania kolejne fałdy bogatego kobierca tej tradycji.
  • Nieprzepuszczalność ciała Proza Pine jest intymna. Zaludniają ją głównie postaci kobiece, które łączy doświadczanie własnego ciała jako przeszkody.
  • Nastoletni krzyk Bohaterkami debiutanckiej powieści dziennikarki Natalii Szostak są kobiety reprezentujące trzy pokolenia: babcia Alicja, jej synowa Hanka i wnuczka Marianna.
  • Żar codzienności Moniz opowiada o przełomowych momentach w codzienności – chwilach gdy następują pęknięcia, bez względu na to, czy mowa o prawdziwie tragicznym wydarzeniu czy też o drobnej wewnętrznej zmianie mającej jednak wielkie znaczenie dla przyszłości postaci.

Przebłyski

  • Cytryny Stalina Stalin był pochłonięty przymuszaniem drzew cytrusowych do przekraczania granic wyznaczonych im przez przyrodę. Najwyraźniej uważał, że ich fundamentalną naturę, podobnie jak naturę ludzi, można zmienić siłą.

Inne

nr815
Ilustracja: Aleksander Morawski

Ilustracja okładkowa: Aleksander Morawski