O ile na przyjęcie tych pierwszych byliśmy do pewnego stopnia przygotowani, o tyle skutki likwidacji cenzury zaskoczyły chyba nas wszystkich. Włączenie do wspólnej dyskusji tematów wcześniej obecnych jedynie w przestrzeni prywatnej lub w ograniczonym stopniu na kartach opozycyjnych pism i książek zmusiło nas wszystkich do rewizji dotychczasowego obrazu historii. Ocena powstania warszawskiego, antysemickie zachowania niektórych członków AK, udział Polaków w Zagładzie Żydów, współpraca z PRL-owskim aparatem bezpieczeństwa – to tylko niektóre z obszarów, w których doszło do eksplozji pamięci indywidualnych: naocznych świadków, ofiar i sprawców. Dyskusje o pamięci historycznej i jej wpływie na wiedzę historyczną należą do jednych z najtrudniejszych doświadczeń ostatnich dwudziestu lat. Z jednej strony pozwalają budować znacznie dojrzalszą tożsamość narodową, uwzględniającą zarówno jasne, jak i ciemne karty historii,…
redaktor naczelna miesięcznika „Znak”, dr nauk humanistycznych w zakresie filozofii, publicystka. Specjalizuje się w tematach dotyczących społecznych przemian religijności, sporów światopoglądowych, relacji państwo-Kościół, wielokulturowości i problemów mniejszości. Członkini Rady Fundacji na rzecz Chrześcijańskiej Kultury Społecznej...
