Subskrybuj

Mądrość ciała

Mądrość ciała

Edytorial

  • Ciało potrzebuje więcej Nasz doroczny rytuał, praktykowany od lat. Wspólny wyjazd nad jezioro. Spotkanie przyjaciół na co dzień mieszkających w odległych częściach Europy. Pierwsze dni spędzone na kocach na pomoście odsłaniają prawdę o minionym roku szybciej niż słowa.

Temat miesiąca

  • Tam, gdzie raki chodzą do przodu Co się dzieje z ciałem, które jest niedotykane? Czy przestaje być przydatne? Chyba nie. Czasami przecież rozmawiamy o wyrostku robaczkowym, kości ogonowej czy zębach mądrości, a spokojnie moglibyśmy bez nich żyć.
  • Z głowy Migrenik czy migreniczka w oczach wielu jest tą osobą, której nie chce się pracować, pójść na imprezę, spotkać z kimś, zająć dziećmi. Nieraz słyszałam uszczypliwe uwagi i żarty o jaśniepańskich skłonnościach. Bo przecież każdego czasem boli głowa, prawda?
  • Ciało to ja Co dany bodziec ciała mówi o moim stanie psychicznym? Jeśli zaczynamy o tym myśleć i z kimś rozmawiać, zazwyczaj napięcie ustępuje.
  • Ruch przeciwko utracie Chcę biegać na swoich warunkach, wybierać trasy pozbawione oznaczeń, kierować się tym, w jaki sposób prowadzą mnie ukształtowanie terenu, linia rzeki czy potoku, warunki atmosferyczne czy to, co podpowiada mi ciało.
  • Odrodzić się z traumy Jeśli straumatyzowany pacjent w psychoterapii dostaje dobre wsparcie, to następuje u niego zmiana narracji o sobie i świecie. Przechodzi od pozycji ofiary poprzez pozycję ocalonego do pozycji odrodzonego, nastawionego na rozwój i wzrost.
  • Świadectwo naszych przeżyć Rozpoznanie stylu sensorycznego dziecka ułatwia ukierunkowanie naszych działań, ale jedynym właściwym drogowskazem w procesie zaspokajania potrzeb sensorycznych jest konkretne dziecko i jego reakcje.
  • Ciało pamięta Właśnie teraz, w czasie trwania wojny tuż obok, życie z częścią siebie, do której nie mamy dostępu, uderza najmocniej, prosto w twarz, w ciała osób dziedziczących traumy.

Idee

  • Ogrodnik w Barbarii Na pytanie „z kim graniczy Rosja”, polski dowcip sprzed lat znał prostą odpowiedź: z kim chce. Rilke widział rzecz inaczej: Rosja graniczy „z Bogiem”.
  • Kościół przyszłości Pewien kardynał powiedział mi: „Próbowaliśmy już wszystkiego, nic nie pomaga. Ludzie nie chcą słuchać naszego przesłania”. Pomyślałem sobie od razu: „Powinieneś podać się do dymisji”. Ja wierzę, że chrześcijaństwo jest atrakcyjne i że takie pozostanie.

Publicystyka

  • Prywatyzacja solidarności Prawo i Sprawiedliwość to partia, która do kolejnych wyborów startowała pod hasłami budowy „Polski solidarnej” i silnego państwa. Po siedmiu latach jej rządy przynoszą jednak dokładnie odwrotne skutki – zamiast solidarności otrzymujemy jednoznaczne sygnały, że obywatel ma radzić sobie sam.

Stacja: literatura

  • Andrzej Muszyński, „Ocalenie” W Stacji: Literatura prezentujemy nowe opowiadanie Andrzeja Muszyńskiego. Całość do przeczytania w papierowym wydaniu miesięcznika „Znak”. A oto krótki wywiad przeprowadzony z autorem.

Felieton

  • Zakrywanie lustra Interesujące są dzieje syntezy synodalnej opracowanej przez archidiecezję krakowską. Wiele wskazuje na to, że na jej publikację nie wyraził zgody sam metropolita. Znalazły się tam bowiem – sformułowane przez wiernych – oskarżenia Kościoła o „homofobię, ksenofobię i brak postawy miłości”.
  • Zły wzrok Spojrzeniem można dotykać, zawłaszczać coś. A nawet dotknąć w znaczeniu sprawiania przykrości. Tak się składa, że natarczywie patrzy się wciąż na kobiety.
  • Zadziwienia To, czego będzie mi brakować najbardziej, gdy już zupełnie nie da się nigdzie dalej jeździć bez przytłaczających wyrzutów sumienia, to możliwości odnajdywania miejsc, w których istnienie trudno uwierzyć.

Społeczeństwo ◆ świat

  • Saga rodu Marcosów Nowym prezydentem Filipin został Ferdinand Marcos jr., syn obalonego w 1986 r. dyktatora. Dzieje tej rodziny to historia politycznych zabójstw, olbrzymich ambicji i jeszcze większych pieniędzy – oraz opowieść o powojennych losach kraju.
  • Chwast budzi opór Równo przystrzyżony trawnik w kolorze intensywnej zieleni nie jest niczym złym. Ale czy cały kraj musi nim być?

Ludzie ◆ książki ◆ zdarzenia

  • Biografia przemilczeń Książka „Wiem, dlaczego w klatce śpiewa ptak” to praca wycinania, ujmowania i zaciemniania własnego życia wewnętrznego niż jego odkrywania. Przemilczenia stanowią ogromny ładunek tej powieści.
  • Potencjał opowieści Literatura dla dzieci nie jest bytem odrębnym w stosunku do kultury głównego nurtu. Wręcz przeciwnie – eksponuje rozterki, idee, proponuje rozwiązania i nowe odpowiedzi wobec wielkich problemów swoich czasów
  • Opukiwanie pustki „Puste przeloty” można czytać figuratywnie (podobnie jak „puste przebiegi”) jako opis działania o nikłej sensowności, za to generującego dużo dosłownego lub metaforycznego szumu, można tę frazę przyłożyć do języka, który wobec braku jednoznacznego zakotwiczenia w jakiejś rzeczywistości wysuwa się na pierwszy plan.
  • Między żarłokami Życie profesjonalnego i oddanego sprawie smakosza nie jest łatwe. Przekonuje o tym książka (i los) A.J. Lieblinga, redaktora „The New Yorkera”.
  • Klucz do kanonu Dobra literatura dziecięca to taka, w jakiej odnajduje się też dorosły niezatracający dziecka w sobie.
  • Mapa kobiecej bezdomności Co przychodzi na myśl, kiedy słyszy się hasło „osoba w kryzysie bezdomności”? Przypuszczam, że jest to obraz mężczyzny posuniętego w latach, który przepił całe życie, by zwieńczyć je na bruku.
  • Biblioteczne baśnie Ta książka jest dowodem na to, że w bibliotekach tkwi nieograniczony niemal potencjał.
  • Gdy nie ma słów Blanche blisko natury uczy się rozumieć istotę narodzin, życia i śmierci, dostrzegać mądrość płynącą z ciała.
  • Chichozof Roland Topor (1938–1997) to postać w Polsce legendarna. Towarzyszy mu mit nonkonformisty, prześmiewcy i karnawałowego błazna w typie rabelaisowskim. Jego obiegowy wizerunek, na który składają się czarny melonik, cygaro lub fajka i łobuzerski uśmiech, to figura jakby wyjęta z imaginarium niemego kina
  • Moralny jak zwierzę Konrad Lorenz chciał uświadomić nam, ile w tym, „co zwiemy wszechludzkim”, jest „przedludzkiego”. Po jego książki chętnie sięgała Wisława Szymborska, ceniąc w nich właśnie ową odwróconą logikę, pozwalającą z ironią odnieść się do roszczeń klasycznych humanistów stawiających człowieka w centrum świata.
  • Przebłyski szczęścia Wiśniewska, przywołując własne i cudze doświadczenia, sceny z życia codziennego oraz mikro- i makrohistorie, umiejętnie przedstawia trudny do wyrażenia splot kulturowych sprzeczności, historycznych zaszłości i zagubionych tradycji.
  • Narodziny Wenus Nowy Jork, 15 września 1954 r. Na Lexington Avenue 586 niekończący się tłum gapiów wyczekuje późną porą blondynki, którą świat zdążył już ochrzcić mianem seksbomby dekady.
  • Duchy i dzieci Jak kształtujemy swoją przyszłość obrazami z przeszłości? W jaki sposób mroczna historia Demmin, jego tytułowe „duchy”, wpływa na to, co dopiero przyjdzie na świat i w nim urośnie?
  • Praktyka serca i umysłu W Historiach na każdą godzinę obserwujemy „ja” wyciszone, które bacznie przygląda się rzeczywistości i wyłapuje z niej okruchy w danym momencie wydające się warte uwiecznienia.

Inne

Ilustracja okładkowa: Dorota Piechocińska