Subskrybuj

Jak wzmacniać odporność psychiczną

Jak wzmacniać odporność psychiczną

Edytorial

  • Zanurzyć się w słabości Właściwie dlaczego być odpornym? Aby radzić sobie z zagrożeniami, trudnościami oraz przeciwnościami. Zachować równowagę i poczucie sprawstwa. Nie ulegać bezrefleksyjnie presji.

Temat miesiąca

  • Jak płakać w miejscach publicznych Większość psychologów zgadza się, że moja historia nie zaczęła się wraz z narodzinami (ani nawet z poczęciem).
  • Wystarczą czas i rozmowa Odporność psychiczna połączona jest z poczuciem własnej wartości. Z przekonaniem, że jestem właściwą osobą na właściwym miejscu, że trudności, na które natrafiam, nie są skierowane przeciwko mnie, ale stanowią po prostu naturalną część życia.
  • Krótki przewodnik po emocjach Emocje są subiektywne, indywidualne, rozmaicie rozumiane w różnych kulturach. Towarzyszą nam od początku życia, gdy jako dzieci, choć nie rozumiemy, co się dzieje w świecie zewnętrznym, wszystkie potrzeby komunikujemy, posługując się płaczem. Co wiemy o emocjach i jak nauczyć się z nimi pracować?
  • Iść w stronę dobrego życia W terapii zachęcamy, by wrócić do rzeczy, które są ważne dla pacjenta, lub tych, które lubił; mogą to być te najprostsze, jak wypicie herbaty, spacer, pójście do warzywniaka. Chcemy, żeby zobaczył, że jest wyposażony w cudowne instrumentarium, którym są jego emocje. I że to on może nimi kierować
  • 20 rad: Jak zadbać o odporność psychiczną, gdy wokół dzieje się zło? Ciekawmy się światem refleksyjnie. Nie poddawajmy się pokusie zredukowania swojego życia do reakcji emocjonalnych. Szukajmy w sobie wsparcia.

Idee

  • Gwiazda Judyty Na swoim autoportrecie Judith Leyster jest pewna siebie, przekonana o własnym talencie i możliwościach – uśmiecha się i śmiało spogląda wprost na nas. To nie zahukana nowicjuszka, ale dziewczyna, która wie, że świat stoi przed nią otworem.
  • Stając się sobą Czy mając cztery lata, jesteśmy tymi samymi ludźmi, którymi będziemy w wieku 24, 44 lub 74 lat?

Publicystyka

  • Mieszkanie prawem i towarem Problem niedostępności mieszkań urasta do najważniejszego problemu dzisiejszych 20- i 30-latków. Jak można go wreszcie rozwiązać?

Stacja: literatura

Felieton

  • Już nie słychać Kiedy ostatnio słyszeliście skrzypienie śniegu, wrzask gawrona, dzieci wołające kolegów na podwórku?
  • Zdarta płyta Oto chłopaki z nędznej playlisty: Robert miał słabiutki styl, a Krzysiek cienki wokal.

Społeczeństwo ◆ świat

  • Ukraina walcząca Ukraińcy mają świadomość, że po zakończeniu wojny – a mówiąc to, używają zwrotu „po zwycięstwie”, nie „po wojnie” – przyjdzie stoczyć jeszcze jedną walkę. O Ukrainę uczciwą, wolną od korupcji, bezpieczną, taką, o jakiej teraz marzą.
  • Rosjanie: naród sterowany Mniej więcej tyle samo Rosjan opowiada się za kontynuowaniem działań zbrojnych co za przystąpieniem do rozmów pokojowych, gdyby Kreml podjął taką decyzję. Wyniki te świadczą o dużej elastyczności rosyjskiej opinii publicznej, łatwo przyjmującej narrację władzy.

Ludzie ◆ książki ◆ zdarzenia

  • Rewolucja na papierze Napiórkowski, znany głównie jako dekonstruktor nowoczesnych mitów i demaskator pseudonaukowców, w najnowszej książce przedstawia podręcznik budowy mitu, który ma wyraźny cel – zbudować lepszą przyszłość.
  • Obrazy oddolne Na długo zanim Wit Szostak napisał "Oberki do końca świata", a Adam Strug i Janusz Prusinowski zauroczyli miejską publiczność ekstatyczną muzyką ludową, niestrudzonym piewcą polskiej wsi był malarz i etnograf Andrzej Bieńkowski.
  • Duchologia z piekła rodem Istnieje niejedno metalowe vademecum czy encyklopedia metalu. Są to jednak często książki dla wtajemniczonych.
  • Wigilijny domek z kart Nie bez racji Ryszard Koziołek nazwał tę historię nową opowieścią wigilijną.
  • Kochać na przekór patriarchatowi Nowa książka Mony Chollet pozostawia po lekturze więcej pytań niż odpowiedzi.
  • Jak wejść w białe "Pamiętam czas, kiedy każdej nocy szczekały psy, a księżyc był zawsze w pełni”. Nikt nie pisze tak jak Joan Didion. Właściwą sygnaturą języka amerykańskiej dziennikarki i pisarki jest niezmiennie rewolucja.
  • Lęk i wspólnota Czytając po 20 latach „Białe zęby” Zadie Smith, nakładam je na mapę współczesnych strachów. Z projektu wspólnotowego pisarki moglibyśmy skorzystać w naszym życiu społecznym także teraz
  • Rodzimy się śmiertelni Na pytanie: „Czemu piszesz?”, Louise Glück udzieliła krótkiej, ale i treściwej odpowiedzi: „Gdy piszę, czuję, że żyję, a gdy nie piszę, nie czuję, że żyję”.
  • Nić Arianny „Pokój syna” (2001) to intymny portret rodziny mierzącej się z dramatem śmierci nastoletniego dziecka, za który Nanni Moretti otrzymał – jak na razie ostatnią dla włoskiej kinematografii – Złotą Palmę w Cannes
  • Pisać jak najbliżej rzeczywistości Ernaux, opisując rodziców, pisze też swoją autobiografię. Chce zdać sprawę ze swojego miejsca pochodzenia, z awansu społecznego i różnych wymiarów wstydu, który w związku z tym odczuwała.
  • Nadać formę bólowi Autorka po mastektomii postanawia przymierzyć protezę. Staje przed lustrem i instaluje poduszeczkę w miejscu prawej piersi. Po jednym spojrzeniu już wie, że nie chce ukrywać fizycznych oznak przejścia przez doświadczenie graniczne.
  • Odkrywanie literackiej Afryki w Polsce Polscy wydawcy obawiają się stawiać na pisarzy z Afryki Subsaharyjskiej. Czy przekład najnowszej książki noblisty Abdulrazaka Gurnaha może to zmienić?
  • Z wielu historii, z wielu liter Konstrukcyjnie książka Andrzeja Chwalby i Wojciecha Harpuli jest alfabetem. A każdy alfabet z racji swojej funkcji porządkującej musi przynieść cięcia i uproszczenia. Ale zdarzają się też niespodzianki – nowe litery i twórcze przesunięcia.
  • Moi, mistrzowie: Urszula Kozioł Kluczowy jest tu obraz znalezienia się „za burtą” – bycia niesłyszaną, niedostrzeganą, nieuczestniczenia w tym, co się dzieje na statku życia. Odruchowo mielibyśmy ochotę zinterpretować go jako przejaw poczucia, że jest się izolowaną, odrzuconą przez własne środowisko. Ale jeśli przyjrzeć się mu uważniej, nietrudno dostrzec, że chodzi tu o coś głębszego.

Pożegnanie: benedykt xvi

  • Papież, który umiał odejść Swoją decyzją o rezygnacji z urzędu papieskiego Benedykt XVI wstrząsnął posadami Kościoła rzymskokatolickiego i zapewnił sobie trwałe miejsce w jego historii.
  • Prymat litery. Kłopoty z teologią Josepha Ratzingera W „Duchowym testamencie” Benedykt XVI nie wspominał swoich nauczycieli ani mistrzów, ale trzech protestanckich teologów, wybitnych przedstawicieli metody historyczno-krytycznej. Dlaczego?
aut. Paweł Jońca

Ilustracja okładkowa: Paweł Jońca