Na początku grudnia na miejsce wiecznego spoczynku w podwarszawskich Laskach odprowadziliśmy prof. Jacka Woźniakowskiego, założyciela wydawnictwa i redaktora naczelnego pisma. W kolejnych miesiącach zmarli: prof. Krzysztof Michalski, założyciel i rektor Instytutu Nauk o Człowieku w Wiedniu, przyjaciel ks. Józefa Tischnera, i Marek Skwarnicki, redaktor „Tygodnika Powszechnego” i członek zespołu miesięcznika „Znak”. W Wielkim Tygodniu opuścił nas również Krzysztof Kozłowski, wieloletni zastępca Jerzego Turowicza, minister spraw wewnętrznych w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, a ostatnio prezes Fundacji im. Jerzego Turowicza. Te pożegnania, smutne dla wszystkich, trudne szczególnie dla starszych redaktorów, złączonych z odchodzącymi nie tylko wspólnotą przeżyć, ale i więzami przyjaźni, uświadamiały nam wagę pytań o żywotność idei, które przez kolejne dekady PRL-u i III RP kształtowały postawę naszego środowiska, polskiego Kościoła i elit demokratycznych. Idei nasycających ich działania realizmem, pragmatyzmem i umiejętnością szukania kompromisów – tak rzadkimi w polskiej kulturze niszczonej przez poczucie wrogości i nieufności wobec każdego przejawu niedoskonałości i obcości. Dziś, żegnając odchodzących, widzimy wyraźnie, że budowany przez nich program nie był li tylko odpowiedzią na trudne czasy komunizmu ani pierwsze lata III RP. Program pozytywistycznej, organicznej pracy, nakierowanej na odsłanianie twórczej…